28-11-10

Moederwolkje

Ach mijmerwolkje, vannacht voelt niet echt goed. 

Ik wil je zo veel vertellen.  Maar ik zit hier voor me uit te staren, denk terug aan die laatste dagen zo lang geleden.

Ik weet het nog zo goed .... midden in mijn dagdagelijkse bezigheden was er plots die drang van 'ik moet naar het ziekenhuis'  .... nu .... niet 's avonds zoals ik iedere avond deed .... maar nu .... onmiddellijk ....

Hoe we beiden, mijn vader en ik, gelijktijdig op de parking elkaar ontmoetten.  We hadden niets afgesproken - het was alsof we voelden ... er is iets dat de dag en alle andere dagen anders maakt. 

We keken naar haar venster - zo vreemd .... alles dicht, dat was nog nooit gebeurd

En dan die ellenlange gang ..... de allerlaatste kamer.  Niemand hield ons tegen, niemand die iets zei. 
Tot we in haar kamer kwamen .... we hadden het nog niet verwacht.  Ze was er en ze was er niet ....  haar laatste reis was zo pijnlijk dicht bij ons.

Waarom mijmerwolkje, waarom had men ons niet gebeld, waarom kwam er niemand naar ons toe ...  Waarom wisten we niet dat haar laatste adem stille tranen schreide ....

En weet je mijmerwolkje, ze was sterk ...   ook al was het alsof ze ons niet meer zag, ik ben er zeker van dat ze op ons wachtte ...

Deze nacht mijmerwolkje .... deze nacht ...

Ik zwijg nu stille woorden ..... alleen dit nog ...... mijn moederwolkje ..... ik mis je

                       ©  mijmerwolkje

23:30 Gepost door mijmerwolkje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

dat zijn herinneringen die gegrifd zijn ..

je hebt ze heel mooi verwoord, wolkje!

ik wens je heel veel sterkte én liefde!!

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 28-11-10

Reageren op dit commentaar

Een klein fragment hier uit heeft zich ook ooit eens aan mij vertoond. Na al die jaren beleef ik nu opnieuw dit moment. Pijnlijk gemis maar door stille tranen nu weer even verzacht. Een moeder , een vader of een kind
blijft altijd bij in een liefdevol hart.
En weet je, tussen al die wolkjes blinkt nu een sterretje, voor jou apart.
Zonnekesgroet ☼
( op je vraag ga ik niet antwoorden sé ;-)

Gepost door: Sunny-Kay | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

Dat brengt inderdaad verdriet met zich mee mijmerwolkje maar ze is nog dicht bij jullie, heel dicht...in jullie hart en daar zal ze altijd zijn.
Ik wens je veel kracht, licht, liefde en sterkte toe!

Liefs

Gepost door: Maike | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

Ik krijg het hier gewoon heel koud van! Het gevoel in tranen uit te barsten zonder dat ik jou of je moedertje ken!
Veel sterkte wolkje!
christa

Gepost door: christa | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

Ach... nee dit voelt zeker niet goed... Maar... ze was sterk , moeders zijn sterk, en ze heeft zeker op jullie gewacht.... en hebben haar laatste wens vervult.. je was er ... en zij is er nog steeds... dicht bij jou.. in je hart... koester je herinneringen... jij bent even sterk als zij... en... iemand missen is geen zwakte... .
'n virtueel troostend schouderklopje of knuf kan misschien de pijn wat verzachten .. graag gedaan...

Gepost door: AmaZony | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

Het gemis van geliefden blijft altijd knagen maar in je hart blijven ze bij je, altijd. Sterkte.

Gepost door: bea | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

Onderweg gelezen, Mijmerwolkje,
'Missen is bewaren wat je mist...'.
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 29-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.