21-11-10

Terugblik mijmerwolkje (2)

Mijn lief terugblik mijmerwolkje,


Weet je waar ik namiddag was ? 
Neen, hoor ik je zeggen met zo'n nieuwsgierige blik van vertel het me eens vlug. 

Wil je het echt weten ... namiddag ging ik naar mijn eerste babyborrel.  En weet je mijmerwolkje, toen ik dat kleintje zag ging ik in mijn herinnering terug naar zo lang geleden ... mijn grote zonen, eens ook zo klein. 

Weet je nog mijmerwolkje hoe ik huilde toen ik hoorde dat het een keizersnede zou worden. Op zich is dat natuurlijk niet erg, maar ja je emoties zijn net iets anders als je zwanger bent .... En hoe ik het bij de tweede keizersnede veel beter een plaats kon geven want de gezondheid van je kindje dat gaat natuurlijk boven alles.

Het was wel een beetje vreemd .... de eerste keer dat ik mijn zoontjes zag waren ze zo helemaal 'af' ... netjes gewassen, aangekleed ....  dat prille pasgeborene .... dat allereerste momentje ... dat heb ik niet gekend. 
Maar toen ik dan eindelijk mijn zoontjes zag, mijn zoontjes die zo lang veilig opgeborgen in mijn schoot mochten groeien - dat zien ... de moederliefde die ik toen voelde (en niet vergeten, nu nog altijd voel .... iedere dag meer en meer) .... dat alles zorgde er natuurlijk voor dat ik die keizersnede onmiddellijk vergat. 

En toch, vandaag - zo heel even - dacht ik terug aan toen. En weet je mijmerwolkje, het voelde zo warm .... zo vertederend warm 

Tot morgen misschien, wie weet mijmer ik dan nog kleine zoontjes momentjes

                               ©  Mijmerwolkje

21:25 Gepost door mijmerwolkje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Je hele terugblik, Mijmerwolkje... Zacht... Warm... Ontroering...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

een geboorte is iets heel bijzonders!

mama worden nog meer! :-D

dit is een hemels terugblikken, wolkje!

@ en??
wat zei hij? :-D

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 21-11-10

Reageren op dit commentaar

Een fase uit een moedersleven
met liefde de wereld aan haar kind gegeven
uitkijkend naar de geboorte eender hoe,
of het nu natuurlijk is of met een helpend handje
de pijn ervarend hoe een kind uit de moederschoot
een leven krijgt.
Eender hoe , het is daarna dat de band steeds groeit
en men vergeet wat het kostte om zoiets liefs, van je eigen en speciaal te mogen hebben.
Geef mij nog zo een wolkjes vol woorden
dan stuur ik jou een lieve zonnekesgroet ☼
Ben ook blij dat jij wat hebt een mijn povere schrijfsels.
Kay die nog een poging gaat ondernemen groet alsnog ;-)

Gepost door: Sunny-Kay | 22-11-10

Reageren op dit commentaar

wat lief om zo terug te mijmeren mijmerwolkje,

het geeft me een erg warm gevoel,

xxx

Gepost door: klaproos | 22-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.