17-11-10

Mijmerwolken moedertranen

mijn klein mijmerwolk kind
ik las vanavond de vragen in je ogen
hoe de angstgreep je bijna wurgde
en de beestjes in je oren, wat doe je daar nu mee

mijn klein mijmerwolk kind
de tranen die je huilde
ik nam ze mee in mijn onderweg

en ver weg van jou
toen ik zeker wist dat jij het niet zag
huilde ik mijmerwolken moedertranen

        ©  mijmerwolkje

00:08 Gepost door mijmerwolkje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Zo was het, en zo heb ik het ervaren. Maar zelfs die droeve zaken kun jij zo mooi verwoorden!

Gepost door: Jessy | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

Dag Wolkje,
ik dreef even mee op deze bewolkte lucht,
herkende mijzelf in die moedertranen
zo vaak men om zijn kind zucht
in verleden en toekomstige woorden
verlaat ik zacht dit schrijven
met de wens dat het anders mocht zijn.
Zonnekesgroet ☼

Gepost door: Sunny-Kay | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

Ha Mijmerwolkje,
hoe mooi je moeder tranen
Laten gaan in dit mooie gedicht
zo dat niemand het ziet.
Groetjes Christiene.

Gepost door: Christiene | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

De moederliefde prachtig beschreven!!!
Fijne woensdag en lieve groetjes van Elle

Gepost door: Elle | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

Ik zie jou 'snotteren...', Mijmerwolkje... veel verder..., onderweg... (Wil je een schouder ?).
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

wat een moeder lijden kan ..

maar;

wat een moeder mooi verwoorden kan!!!

heerlijk geschreven alweer, wolkje!!

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 18-11-10

Reageren op dit commentaar

zomaar ... een hug ☼

Gepost door: Sunny-Kay | 18-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.